13 ஏப்ரல், 2015

சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினைகளுக்கு உள்ளூர் நீதிமன்றத்திலேயே வழக்கு தொடுக்கலாம்.

பொதுவாக சுற்றுச்சூழல் தொடர்பான வழக்குகளை உச்சநீதி மன்றத்திலோ அல்லது உயர்நீதிமன்றத்திலோ தற்போது தேசிய பசுமைத் தீர்ப்பாயத்திலோ நடத்தி தீர்ப்புகள் வழங்கப்படுவதுதான் ஊடகங்களின் மூலம் மக்கள் பெறும் செய்தியாகும். எனவே சுற்றுச்சூழல் சீர்கேடு தொடர்பாக உயர்நீதிமன்றத்திலோ அல்லது உச்சநீதிமன்றத்திலோ மட்டுமே வழக்கு தொடரமுடியும் என்ற தவறான கருத்து பெரும்பாலானோரிடம் நிலவுகிறது.

ஆனால் அனைத்து விதமான சுற்றுச்சூழல் சீர்கேடுகளுக்கும் வட்டார அளவில் உள்ள குற்றவியல் நடுவர் (மாஜிஸ்திரேட்) நீதிமன்றங்களிலேயே பல வழக்குகளை தொடரலாம்.

அடிப்படையில் பார்த்தால் சுற்றுச்சூழல் சீரழிவு என்பது எல்லாவிதத்திலும் பொது(மக்கள் மீதான) தொல்லையாகவே இருக்கும். பொதுத்தொல்லை என்ற சொல்லின் பொருளை இந்திய தண்டனைச் சட்டம் (Indian Penal Code, 1860) அதன் பிரிவு 268இல் வரையறை செய்கிறது. அதன்படி, “பொது மக்களுக்கு அல்லது குறிப்பிட்ட இடம் சூழலில் வசிக்கும் அல்லது தங்கியிருக்கும் மக்களுக்குத் தீங்கு, ஆபத்து அல்லது தொந்தரவு விளைவித்தல், பொது உரிமையை பயன்படுத்த நேரும் மக்களுக்கு விலக்க முடியாத தீங்கு, தடங்கல் ஆபத்து அல்லது தொந்தரவு விளைவித்தல். இவற்றைத் தோற்றுவிக்கும் வகையில் செய்யக்கூடாதவற்றை செய்தலும், செய்யவேண்டியதை செய்யாமல் இருத்தலும் பொதுத் தொல்லை எனப்படும். யாரோ ஒருவருக்கு சிறிய வசதி அல்லது அனுகூலம் விளைவிக்கும் காரணத்தால் ஒரு பொதுத்தொல்லை மன்னிக்கப்பட மாட்டாது”

இந்த வரையறையின்கீழ் நிலம், நீர், காற்று மாசுபடுதல் உள்ளிட்ட பல்வேறு வகையிலான சுற்றுச்சூழல் சீர்கேடுகளை பொதுத்தொல்லையாக வகைப்படுத்தி விடலாம். இந்த பொதுத் தொல்லை என்னும் தலைப்பில் உயிருக்கு ஆபத்தான நோயை ஏற்படுத்தும் வாய்ப்புள்ள பொறுப்பற்ற செயல், உணவுப் பொருட்களில் கலப்படம் செய்தல், மருந்துகளில் கலப்படம் செய்தல், பொது நீர்நிலைகளை அசுத்தப்படுத்தல், காற்று மண்டலத்தை மாசுபடுத்தல், நச்சுத்தன்மை வாய்ந்த பொருட்களை பொறுப்பற்று கையாளுதல், தீ அல்லது தீப்பற்றக்கூடிய பொருட்களை பொறுப்பற்று கையாளுதல், வெடிபொருட்களை பொறுப்பற்று கையாளுதல், இயந்திரங்களை பொறுப்பற்று ஆபத்து ஏற்படுத்தும் விதத்தில் கையாளுதல் உள்ளிட்டவை பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன.

இந்த பிரச்சினைகளில் பாதிக்கப்பட்ட யாரும் அருகிலுள்ள காவல்நிலையத்தில் புகார் அளிக்க முடியும். பொதுத்தொல்லை குறித்த குற்றங்களில் பெரும்பாலானவை நீதிமன்றம் பிறப்பிக்கும் கைது ஆணை இல்லாமலேயே காவல்துறை அதிகாரி கைது செய்யக்கூடிய (Cognizable), அதே நேரம் பிணையில் விடுவிக்கக்கூடிய (Bailable) குற்றமாக உள்ளது. எனவே சூழல் சீர்கேடு தொடர்பான புகார்களில் காவல்துறையினர் தாராளமாக தலையிட முடியும். அந்த சீர்கேடுகளை தடுக்கமுடியும். இந்தப் புகார்களில் குற்றம் சாட்டப்படுபவர்கள் விசாரணைக் காலத்தில் பிணையில் இருக்க முடியும் என்றாலும், வழக்கு விசாரணையின் முடிவில் குற்றம் நிரூபிக்கப்படும்போது சூழல் சீர்கேட்டிற்கு காரணமானவர்களும், உடந்தையாக இருந்தவர்களும் சிறை உள்ளிட்ட தண்டனையை பெறுவது உறுதி.  
இந்தப் புகார்களின் கீழ் காவல்துறையால் கைது செய்யப்படுவோரை நீதிமன்றத்தில் நிறுத்தும்போது அவர்களுக்கு பிணை வழங்கும் நீதித்துறை நடுவர் பொதுத்தொல்லையை நீக்குவதற்கான நிபந்தனைக் கட்டளை ஒன்றை பிறப்பிக்க முடியும். இதற்கு குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டம், (Criminal Procedure Code, 1973) பிரிவு 133 வழிகாண்கிறது.

இதன்படி பொதுத்தொல்லை குறித்து காவல்துறையினர் மூலமாகவோ, பொதுமக்களின் நேரடியான புகார் மூலமாகவோ, வேறு எந்த வழியிலோ தகவல் அறிந்த குற்றவியல் நடுவர், குறிப்பிட்ட அந்த பொதுத்தொல்லையில் குறிப்பிட்ட கால அவகாசத்தில் நீக்குமாறு நிபந்தனை விதித்து உத்தரவிடலாம். சூழலை சீரழிக்கும் அந்த நிகழ்வு எதனால் ஏற்படுகிறதோ அந்த நடவடிக்கையை தொடர்ந்து செய்வதற்கு தடை பிறப்பித்து அந்த உத்தரவு இருக்கலாம். இந்த உத்தரவு ஒரு இடைக்கால உத்தரவாகும்.

இந்த உத்தரவை பெறுபவர் (தொழிலக உரிமையாளர்) அந்த உத்தரவை நிறைவேற்ற வேண்டும். மேலும் அந்த இடைக்கால உத்தரவை நிரந்தரமான உத்தரவாக மாற்றுவது குறித்தும் நீதிமன்றத்திற்கு பதில் அளிக்க வேண்டும்.

குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் பிரிவு 133ன் கீழ் குற்றவியல் நடுவர் பிறப்பிக்கும் நிபந்தனை உத்தரவு சட்டரீதியாக மிகுந்த முக்கியத்துவம் கொண்டதாகும். இந்த உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டபின், இந்த உத்தரவுக்கு கட்டுப்பட மறுத்தல் என்பது இந்திய தண்டனை சட்டத்தின் பிரிவு 188 கீழ் ஆறு மாதகால சிறை வரையிலான தண்டனைக்குரிய குற்றமாகும்.

          சிறு மற்றும் நடுத்தர தொழிலகங்கள் ஏற்படுத்தும் பெரும்பாலான சூழல் சீர்கேடுகளை இந்த சட்டப்பிரிவுகளின் கீழ் தடுக்க முடியும். முறையான முழுமையான புகாரை தயார் செய்து உரிய காவல்துறை அதிகாரிகளை அணுகுவதன்மூலம் பல பிரச்சினைகளை தீர்க்க முடியும்.

          சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினை குறித்த புகாரை பதிவு செய்யும் காவல்துறை அதிகாரி, முதல் தகவல் அறிக்கை பதிவு செய்து குற்றம் சாட்டப்பட்ட நபரை கைது செய்து குற்றவியல் நடுவர் முன்பு முன்னிலைப்படுத்தலாம்.

          ஆனால் சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பு குறித்த பெரும்பாலான புகார்களை ஏற்க காவல்துறையினர் முன்வராத நிலையில் காவல்துறையில் கொடுக்கப்பட்ட புகாரின் நகலுடன் நேரடியாக அருகிலுள்ள குற்றவியல் நடுவர் (மாஜிஸ்டிரேட்) நீதிமன்றத்தை அணுகலாம்.

          குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் பிரிவு 156 (3), ஒரு குற்ற சம்பவம் குறித்த புகாரைப் பெறும் குற்றவியல் நடுவர் அந்த குற்றம் குறித்து  விசாரித்து நடவடிக்கை எடுக்குமாறு காவல்துறைக்கு உத்தரவு பிறப்பிக்கும் அதிகாரம் இருப்பதை சுட்டிக்காட்டுகிறது.

இதேபோல் ஒரு குற்ற சம்பவம் குறித்து தகவல் அறியும் குற்றவியல் நடுவர் அந்த குற்றச்சம்பவம் குறித்த விசாரணையை நடத்தும் அதிகாரம் குறித்து குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் பிரிவு 190 விளக்குகிறது.

இவ்வாறு குற்றவியல் நடுவரிடம் முறையிடப்படும் குற்றம் குறித்து விசாரிப்பது குறித்து குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் பிரிவு 200 விளக்குகிறது.

இந்தப் புகாரை பெறும் குற்றவியல் நடுவர் நீதிமன்றத்தில் புகார்தாரரையும், சாட்சிகள் எவரேனும் இருந்தால் அவர்களையும் விசாரிப்பார். புகாரில் கூறப்பட்டுள்ள குற்றச்சாட்டிற்கு அடிப்படை முகாந்திரம் இருக்கிறது என்ற அவர் நிறைவடைந்தால் காவல்துறை அதிகாரிகளிடம் அந்தப்புகார் குறித்து விசாரிக்குமாறு உத்தரவிடலாம். அல்லது குற்றம் சாட்டப்பட்ட நபரை நீதிமன்றத்தில் முன்னிலையாகுமாறு உத்தரவிட்டு, அவர்களை நேரடியாகவே விசாரிக்கவும் செய்யலாம்.

இவ்வாறு துவங்கும் வழக்கு, விசாரணையின் முடிவில் குற்றச்சாட்டு நிரூபிக்கப்பட்டால் குற்றவாளிக்கு சிறைத்தண்டனை உள்ளிட்ட தண்டனை வழங்கும் அதிகாரமும் குற்றவியல் நடுவருக்கு உள்ளது.

குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டம் பிரிவு 156(3)இன் கீழ் புலன்கொள்ளக்கூடிய குற்றம் குறித்து புகார் அளிக்கப்பட்டால் அதை உடனடியாக குற்றவியல் நடுவர் விசாரிக்க மாட்டார். அதற்கு பதிலாக உரிய காவல்துறை அதிகாரிகள் அந்தப்புகார் குறித்து விசாரிக்க உத்தரவிடுவார்.

எனவே சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினைகளால் பாதிக்கப்படுபவர்கள், காவல்துறையினரிடம் அளிக்கப்படும் புகார் மீது உரிய நடவடிக்கை மேற்கொள்ளப்படாத சூழலில் நேரடியாக குற்றவியல் நடுவரை அணுகலாம்.

இந்த முயற்சியும் பலன் அளிக்காத நிலையில், காவல்துறைக்கு புகார் அளிக்கப்பட்டதையும், ஆனால் அந்தப்புகார் மீது காவல்துறையினர் உரிய நடவடிக்கை மேற்கொள்ளாததை நிரூபிக்கும் ஆதாரங்களுடன் உயர்நீதிமன்றத்தில் குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் பிரிவு 482ன் கீழ் வழக்கு தொடுக்கலாம். இந்த வழக்கின் உள்ளடக்கத்தில் உயர்நீதிமன்றம் நிறைவடைந்தால், குறிப்பிட்ட காவல்துறை அதிகாரி அந்தப்புகார் மீது முதல் தகவல் அறிக்கை பதிவு செய்து விசாரணையை தொடங்க உத்தரவிடப்படும்.

பொதுத்தொல்லை என்ற அம்சத்தின்கீழ் குற்றவியல் நடுவர் நீதிமன்றத்தில் தொடுக்கப்படும் புகார்களைத் தவிர தண்ணீர் சட்டம், காற்று சட்டம், சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு சட்டம் ஆகியவற்றின் கீழ் நடைபெறும் குற்றங்கள் தொடர்பாகவும் குற்றவியல் நடுவரிடம் புகார் செய்து வழக்கு தொடரலாம்.


இத்தகைய புகார்களை – வழக்குகளை முதலில் அருகிலுள்ள குற்றவியல் நடுவர் நீதிமன்றங்களிலேயே பதிவு செய்து நிவாரணம் தேடுவதற்கு முயற்சி செய்யலாம். இதன் மூலம் சட்ட நடவடிக்கைக்கான காலம், பொருள் ஆகியவற்றை சேமிக்கலாம். 


(பூவுலகின் நண்பர்கள் வெளியிட்டுள்ள "சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினைகளுக்கு சட்டத்தீர்வுகள் - உள்ளூர் நீதிமன்றம் முதல் உச்சநீதிமன்றம் வரை" என்ற நூலிலிருந்து...)

23 மார்ச், 2015

கேள்வியின் நாயகர்கள்....

“இயற்கை வேளாண்மை என்பது சாத்தியமா?
கேள்வி கேட்கப்பட்டவுடன் புருவத்தை நெறிக்கிறார் நம்மாழ்வார்... பின் மெள்ள கூறுகிறார்...

-உங்கள் கேள்வியை முழுமையாக கேளுங்க, ஐயா!

-வேளாண்மை என்பதே இயற்கையை மாற்றி அமைக்கிற செயல்தானே...! இதில் இயற்கை வேளாண்மை என்பது ஏமாற்று வேலை அல்லவா...?

-உண்மைதான் ஐயா... விவசாயம் என்பது இயற்கையை மாற்றி அமைப்பதுதான். மேடுபள்ளமாக உள்ள நிலத்தை சமன்படுத்தி அதில் ஏர் உழுது பண்படுத்தி, நீர்ப்பாசனத்திற்கான வேலைகளை செய்து விதைகளை விதைத்து செய்வது இயற்கையில் நடக்காததுதான்...

-பிறகு அதை இயற்கை விவசாயம் என்று சொல்வது ஏமாற்று வேலை அல்லவா?

-இல்லை ஐயா... இங்கே இயற்கை என்பது இயற்கையான இடுபொருட்களை பயன்படுத்தி செய்யப்படும் விவசாயம் என்பதுதான் பொருள். செயற்கையான ரசாயன உரங்களையோ, பூச்சி மருந்துகளையோ பயன்படுத்தாமல் இயற்கையில் உருவான உரங்களையும், பூச்சிக்கட்டுப்படுத்திகளையும் பயன்படுத்தி நஞ்சற்ற விவசாயம் செய்வதுதான் இயற்கை விவசாயம்...

-விவசாயம் என்பதை இயற்கைக்கு எதிரானது என்று இப்போதுதான் ஒப்புக் கொண்டீர்கள்... அதற்குள் பேச்சை மாற்றுகிறீர்கள்... இதை ஏற்கமுடியாது...!

-உண்மைதான் ஐயா... இயற்கையில் மரங்களில் விளையும் பழங்களையும், நிலத்தின் அடியில் இருக்கும் கிழங்குகளையும்தான் முதலில் மனிதன் சாப்பிட்டான். காலப்போக்கில் தானியங்களை உட்கொள்ள ஆரம்பித்தான். தேவை பெருகியபோது நிலத்தை சமன்படுத்தி விவசாயம் செய்ய ஆரம்பித்தான். அதில் வணிகம் நுழைந்தபோது நச்சுத்தன்மை வாய்ந்த ரசாயன உரங்களும், பூச்சிக்கொல்லிகளும் பயன்படுத்தப்பட்டன. அதை மாற்றுவதற்காக இயற்கையில் உருவான உரங்களையும், பூச்சிக்கட்டுப்படுத்திகளையும் பயன்படுத்தும் முறை அறிமுகம் செய்யப்பட்டது. இயற்கையான பொருட்களைக் கொண்டு செய்யப்படும் விவசாயம் என்ற பொருளில்தான் இயற்கை வேளாண்மை என்று கூறப்படுகிறது. இது உலகம் முழுவதும் பயன்படுத்தப்படும் சொல்தான்....

-ஆனால் விவசாயம் என்பதை செயற்கையானதுதான்... இதில் இயற்கை விவசாயம் என்பது மோசடியானது....

-ஐயா, தேவையான நேரங்களில் இயற்கையை பாதிக்காமல் சில செயல்களை செய்வதில் தப்பில்லை. பறவைகள் முட்டையிட்டு குஞ்சு பொரிக்க இயற்கையில் இல்லாத கூடுகளை செயற்கையாக கட்டுவதில்லையா... அது மாதிரி இயற்கையை ரொம்பவும் பாதிக்காமல் சில விஷயங்களை செய்யலாம்.... இயற்கையை நிரந்தரமாக அழிக்கும்படியான வேலைகளை செய்யக்கூடாது. ரசாயன உரங்களும், பூச்சி மருந்துகளும் அதோட நச்சுத்தன்மையால் இயற்கையை பாதிக்கிறது. அதை தடுக்கத்தான் இயற்கை விவசாயம் தேவை என்று கூறுகிறோம்....

-ஆனாலும் விவசாயமே இயற்கை இல்லை என்னும்போது... இயற்கை விவசாயம் என்பது ஏமாற்று வேலைதானே...

-உண்மைதான் ஐயா.... ஆனாலும் நீங்களும், நானும் உயிர்வாழ எதையாவது சாப்பிட்டாக வேண்டுமே... நீங்கள் அணிந்திருக்கிற உடையும், கையில் வைத்திருக்கிற செல்போனும்கூட இயற்கை பொருட்கள் இல்லை ஐயா... நீங்கள் இயற்கையில் விளைகிற பொருட்களை இயற்கையாகவேதான் சாப்பிடறீங்களா... சமைத்து சாப்பிடுவீங்களா... அப்படியே சமைக்காமல் சாப்பிடுவீங்களா.... முழுவதும் இயற்கையாகவே வாழ வழி கண்டுபிடிச்சிட்டீங்கன்னா எனக்கு சொல்லிக் கொடுங்க... நானும் முயற்சி செய்கிறேன்...

-நீங்கதானே இயற்கை வாழ்வியல், இயற்கை விவசாயம் அப்படின்னு பேசிட்டு இருக்கீங்க...
....என்றவாறே அங்கிருந்து அகல ஆரம்பித்தார் அந்த ஜீன்ஸ் இளைஞர்.

            இதை அமைதியாக வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்த நான், நம்மாழ்வாரிடம் “இதை எல்லாம் எப்படி இவ்வளவு அமைதியாக கையாள்கிறீர்கள்” என்று கேட்டேன். சிரித்தார். “இந்த தம்பிக்கு யார் மீதோ கோபம் இருக்கிறது. அதை அந்த இடத்தில் காட்ட முடியாது. அதனால்தான் அவருக்கு பதில் தெரிந்த கேள்விகளை மீண்டும், மீண்டும் என்னிடத்தில் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறார். நானும் பொறுமையாக மீண்டும், மீண்டும் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறேன்” என்றார்.

            அப்பொழுதுதான் புரிந்தது, அந்த இளைஞர் நம்மாழ்வாரிடம் இந்த கேள்விகளை எழுப்புவது இது முதல்முறை அல்ல என்பது!

            இதைத் தொடர்ந்து பூவுலகின் நண்பர்கள் நடத்திய முந்நீர் விழவு, ஐந்திணை விழா போன்ற நிகழ்ச்சிகளிலும் நம்மாழ்வாரிடம் ஏறக்குறைய இதுபோன்ற கேள்விக்கணைகள் தொடுக்கப்பட்டுள்ளன. அவரும் பல நேரங்களில் இதுபோன்ற கேள்விகளை மிகவும் பொறுமையாக எதிர்கொண்டுள்ளார்.  ஆனால் நம்மாழ்வாரின் எந்த பதிலும் அந்த கேள்வியின் நாயகனை திருப்தி அடைய செய்யாது. அப்படியானால் அவர்கள் அடைய விரும்பும் பதில்தான் என்ன என்பதும் எனக்கு புரிந்ததில்லை. அதையும் நம்மாழ்வாரிடம் கேட்டிருக்கிறேன். வழக்கம்போல் ஒரு அடர் சிரிப்புடன், “வக்கீல் அய்யா... நீங்கள்தான் சட்டத்தோட உளவியலும் படிக்கிறதா சொல்லி இருக்கீங்களே...! நீங்கள்தான் கண்டுபிடிச்சு எனக்கு சொல்ல வேண்டும்!” என்றார். நான் படித்த உளவியல் பாடத்திட்டத்தில் மேற்கண்ட கேள்விக்கான பதிலை கண்டறியும் திறன் எனக்கு இல்லை. இடையில் நம்மாழ்வாரும் மறைந்து விட்டார். ஆனால் கேள்வியின் நாயகர்கள் மட்டும் தொடர்ந்து தங்கள் கேள்விக்கணைகளை வீசிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள்.

            அண்மையில் இயற்கை விவசாயம் குறித்து நம்மாழ்வாரின் ஆலோசகர் பெர்னார்ட் டி கிளார்க், கோவாவைச் சேர்ந்த சூழலியல் அறிஞர் கிளாட் ஆல்வாரிஸ், பேராசிரியர் சுல்தான் அகமது இஸ்மாயில் ஆகியோர் சென்னையில் நடத்திய கலந்துரையாடலிலும் ஒரு கேள்வியின் நாயகன் கலந்து கொண்டு தனது கணைகளை தொடுத்தார்.
பேரா. சுல்தான் இஸ்மாயில், கிளாட் ஆல்வாரிஸ், பெர்னார்ட் டி கிளார்க்

            "கேள்வி கேள்!" என்றுதான் உலகத்தின் தலைசிறந்த சிந்தனையாளர்கள் அனைவரும் வலியுறுத்துகின்றனர். அதிகாரத்தை நோக்கி, ஆதிக்க சக்திகளை நோக்கி கேள்வி கேட்பது அடிப்படையான மனிதக் கடமையாகும். ஆனால் மக்களுக்காக உழைப்பவர்களிடம், பதில் தெரிந்த கேள்விகளை மீண்டும் மீண்டும் கேட்கும்போது ஒருவித அயர்ச்சி ஏற்படுகிறது. 


            இதே போல செல்லுமிடமெல்லாம் கேள்விக்கணைகளை சந்திக்கும் மற்றொரு ந(ண்)பர் அணுஉலைக்கு எதிரான மக்கள் கூட்டமைப்பின் ஒருங்கிணைப்பாளர் சுப. உதயகுமார். அது குறித்து மற்றொரு தருணத்தில்....