22 டிசம்பர், 2018

இயற்கையை அச்சுறுத்தும் எந்திரத் தேனீக்கள்!

தேனீக்கள் இவ்வுலகிலிருந்து முற்றிலுமாக அழிந்துவிட்டால், காலப்போக்கில் இந்த உலகம் எந்த உயிர்களும் வாழ்வதற்கு தகுதியற்ற இடமாக மாறிவிடும் என்று அண்மைக்காலமாக அறிவியலாளர்கள் எச்சரித்து வருகின்றனர். ஏன் இந்த எச்சரிக்கை?

இப்பூவுலகிலிருந்து பல உயிர்கள் முற்றிலுமாக அழிந்து வருகிறது. இவ்வாறு அழிந்துவரும் உயிரினங்களில் தேனீக்கள் முக்கிய இடம் வகிக்கிறது. ஒரு உயிரினம் முற்றிலுமாக அழிவது இந்த பூவுலகிற்கு புதிதான அம்சம் அல்ல. பல உயிரினங்கள் முற்றிலுமாக அழிந்து போயுள்ளன. உதாரணம்: டைனோசார். ஆனால் இவ்வாறு அழிந்த உயிர்கள் அனைத்தும் இயற்கையின் போக்கில் அமைந்தவை. இயற்கை தமக்குத் தேவையானவற்றை தக்கவைத்துக் கொள்வதையும், தேவையில்லாதவற்றை அழித்துவிடுவதாகவும் கருதலாம். இவ்வாறு இயற்கையாக ஒரு உயிரினம் அழியும்போது, அதனால் மற்ற உயிரினங்களுக்கு தீய பாதிப்புகள் ஏற்படுவதாக பதிவுகள் ஏதும் இல்லை. 

ஆனால் தற்போது பல உயிரினங்கள் இந்த பூவுலகிலிருந்து அழிந்து போவதற்கு காரணம் மனிதன் என்பது கவனிக்கப்படவேண்டிய முக்கிய அம்சமாகும். காடுகளை அழித்தொழிப்பதும், நீர்நிலைகளை ஆக்கிரமிப்பதும், இயற்கையின் அத்தியாவசியத் தேவையான புல்வெளிகளை வேறு பயன்பாட்டுக்கு மாற்றி அமைப்பதும் பல்வேறு உயிரினங்களை படிப்படியாக அழித்து முற்றிலுமாக அகற்றிவிடுவதை உயிரியலாளர்கள் சுட்டிக்காட்டி வருகின்றனர். இவற்றில் தேனீக்கள் அழிக்கப்படுவதற்கு மேற்சொன்ன காரணங்களோடு நமது வேளாண்மை முறைகளும் முக்கிய காரணங்களாக அமைகின்றன. குறிப்பாக பூச்சிக்கொல்லி நச்சுக்கள் மற்றும் மரபணு மாற்றப்பட்ட பயிர்வகைகள் ஆகியவை பல்வேறு பூச்சிகளையும், மிகக்குறிப்பாக தேனீக்களையும் அழித்து வருகின்றன.

இந்தத் தேனீக்கள் நமது சூழலில் மிக முக்கிய பணிகளை செய்து வருகின்றன. அப்பணிகளிகள் மிக முக்கியமானது தாவரங்களின் மகரந்தச் சேர்க்கைக்கான கருவியாக செயல்படுவது. மலர்களில் இருக்கும் தேனை அருந்துவதற்காக செல்லும் தேனீக்கள், அம்மலர்களில் உள்ள மகரந்தத் துகள்களை தம் உடலில் சுமந்துசென்று வேறு மலர்களில் அமர்வதன் மூலம் மகரந்தச் சேர்க்கை என்ற அபாரமான இயற்கைச் செயல்பாட்டின் முக்கிய காரணியாக விளங்குகிறது. ஒரே தாவரத்தின் மலர்களின் இடையேயான மகரந்தச் சேர்க்கை, தன் மகரந்த சேர்க்கை என்றும்; இருவேறு தாவரங்களின் மலர்களுக்கு இடையேயான மகரந்தச் சேர்க்கை, அயல் மகரந்தச் சேர்க்கை என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இவ்விரண்டு வகை மகரந்தச் சேர்க்கைகளில் அயல் மகரந்தச் சேர்க்கை நடைபெற தேனீ உள்ளிட்ட பூச்சி வகைகளே முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. 

இத்தகைய மிகமுக்கியமான பணியைச் செய்யும் தேனீக்கள் இனம் அழிந்துவிட்டால் தாவரங்களின் மகரந்தச்சேர்க்கை என்ற செயல்பாடு தடைபடும். இந்தப்பணி தடைபட்டால் தாவரங்கள் இனப்பெருக்கம் செய்வது முற்றிலுமாக பாதிக்கப்படும். இதனால் தாவரங்கள் படிப்படியாக குறைந்து இறுதியில் முற்றிலும் இல்லாமலே போய்விடலாம். இதைத் தொடர்ந்து தாவரங்களை நம்பி வாழும் விலங்குகளும், மனிதர்களும் பாதிக்கப்படும் நிலை ஏற்படும். தாவர உண்ணிகளின் எண்ணிக்கை குறைந்தால் அந்த தாவர உண்ணிகளை உண்டுவாழும் மாமிச உண்ணிகளுக்கும் காலப்போக்கில் உணவுப் பற்றாக்குறை ஏற்படும். குறிப்பிட்ட காலத்தில் இந்த உலகில் உயிரினங்களே இல்லாத நிலை ஏற்படலாம் என்று உயிரியலாளர்கள் எச்சரிக்கை விடுக்கின்றனர். 

ஆனால் உயிரியலாளர்களின் இந்த எச்சரிக்கை எல்லாம் பணத்தை மட்டுமே செல்வமாகக் கருதும் வணிக உலகின் காதுகளில் விழுமா என்ன? வர்த்தக உலகத்தைப் பொறுத்தவரை முதலீடும், அதை திரட்ட துணை புரியும் பங்குச் சந்தையும்தானே முக்கியம். எனவே இயற்கை குறித்த அவர்களின் பார்வை வேறுமாதிரிதானே இருக்கும். 

இந்த அற்பத் தேனீப்பூச்சிகளுக்காக நாம் காடுகளை அழிக்காமல் இருக்க முடியுமா? நீர்நிலைகளை ஆக்கிரமிக்காமல் இருக்க முடியுமா? புல்வெளிகளை வேறு பயன்பாட்டுக்கு மாற்றாமல் இருக்க முடியுமா? அல்லது நச்சுத்தன்மை வாய்ந்த பூச்சிக்கொல்லிகளை பயன்படுத்தாமலோ, மரபணு மாற்றப்பட்ட நச்சுத் தாவரங்களை சாகுபடி செய்யாமலோ வேளாண்மை செய்ய முடியுமா? இதனால் ஏற்படும் பொருளாதார வீழ்ச்சியை யார் தடுப்பது? இதனால் பங்குச் சந்தை முதலீட்டாளர்களுக்கு ஏற்படும் இழப்புகளை யார் ஈடு செய்வது? 

இவ்வாறான பாதிப்புகள் இல்லாமலேயே தேனீக்களின் இழப்பை ஈடு செய்ய அற்புதமான ஒரு தீர்வை வர்த்தகம் சார்ந்த அறிவியல் உலகம் கண்டுபிடித்துள்ளது. அது என்னவென்றால் இயந்திரத் தேனீயை உருவாக்குவதுதான்! 


சின்னக்குழந்தைகளின் விளையாட்டுக்காக உருவாக்கிய ரிமோட் கண்ட்ரோலில் இயங்கும் விமானங்கள்தான் இவற்றின் முன்னோடிகள். இவற்றில் காமெராக்களை பொருத்தி பல்வேறு பயன்பாடுகள் செயல்படுத்தப்பட்டன. இந்தியா போன்ற நாடுகளில் மக்களை உளவு பார்க்க அரசாங்கம் இத்தகைய கருவிகளை பயன்படுத்துகிறது. இதன் அடுத்தக் கட்டமாக இயந்திரக் கொசுக்கள் உருவாக்கப்பட்டன. தற்போது இயந்திரத் தேனீக்கள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன.

இயந்திரத் தேனீக்களை முதலில் உருவாக்கியவர் ஜப்பான் நாட்டின் நேஷனல் இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் அட்வான்ஸ்ட் இன்டஸ்ட்ரியல் சயின்ஸ் அண்ட் டெக்னாலஜியைச் சேர்ந்த எய்ஜிரோ மியாகோ என்பவர். சுமார் 4 சென்டி மீட்டர் அகலமும், 15 கிராம் எடையும் கொண்ட இந்த எந்திரங்களின் அடிப்பகுதியில் ஒருவகைப் பசைப் பொருளைத் தடவிய குதிரை மயிர் இணைக்கப்பட்டிருக்கும். தாவரங்களின் மேல்பகுதியில் இந்த எந்திரத் தேனீ பறக்கும்போது, அவற்றின் கீழ்ப்பகுதியில் இருக்கும் குதிரை மயிரில் மகரந்தத் தூள்கள் ஒட்டிக்கொள்ளும். பிறகு வேறு ஒரு தாவரத்தின் மேல் அந்த எந்திரத் தேனீ பறக்கும்போது ஏற்கனவே அதில் ஒட்டி இருக்கும் மகரந்தத்தூள்கள் உதிர்ந்து அயல் மகரந்தச் சேர்க்கைக்கு காரணமாகும். 

இது போன்ற ஆய்வுகள் உலகின் எந்த மூலையில் தொடங்கப்பட்டாலும், உடனடியாக பலரும் அதேபோன்ற ஆய்வுகளில் ஈடுபடுவது வழக்கம். அமெரிக்காவின் ஹார்வர்ட் பல்கலைக்கழகமும் எந்திரத் தேனீக்களுக்கான ஆய்வில் ஈடுபட்டது. இதுபோன்ற ஆய்வுகள் இன்னும் பலவும் நடக்கலாம். இந்த இயந்திரத் தேனீக்கள் உயிருள்ள தேனீக்களுக்கு பதிலாக விளைநிலங்களில் உள்ள தாவரங்களில் ஊடுருவி மகரந்தச் சேர்க்கை செய்ய பயன்படும் என்பது இதைக் கண்டுபிடித்தவர்கள் கூறுகின்றனர். 

இதற்கிடையில் இந்த இயந்திரத் தேனீக்களுக்கான உற்பத்தி சார்ந்த காப்புரிமையை (Patent) பன்னாட்டு வர்த்தக நிறுவனமான வால்மார்ட் கோரி விண்ணப்பம் செய்துள்ளது. 

 இதற்கான சட்டரீதியான நடவடிக்கைகள் அமெரிக்காவில் தொடங்கப்பட்டுள்ளன. அடிப்படையில் நேரடி சில்லறை விற்பனை நிறுவனமான வால்மார்ட், பல பொருட்களின் உற்பத்தியை நேரடியாகவும், மறைமுகமாகவும் தமது கட்டுப்பாட்டில் வைத்துள்ளது. பல பெரிய நிறுவனங்களை முழுமையாக தன்னகப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. அவற்றில் வேளாண்மை சார்ந்த பல துறைகளும், நிறுவனங்களும் அடக்கம். இந்நிலையில் இயந்திரத் தேனீக்களுக்கான உற்பத்தி சார்ந்த காப்புரிமையை வால்மார்ட் நிறுவனம் பலநாடுகளில் வசிக்கும் வேளாண்மை மற்றும் இயற்கை ஆர்வலர்களிடம் பெரும் கவலையை உருவாக்கியுள்ளது. எந்திரத் தேனீக்களுக்கான உற்பத்தி சார்ந்த காப்புரிமை வால்மார்ட் நிறுவனத்திற்கு வழங்கப்பட்டால், அந்தத்துறையில் ஈடுபட்டுவரும் மற்ற நிறுவனங்கள் மிகப்பெரும் அளவில் பாதிக்கப்படும். ஏனெனில் வால்மார்ட் நிறுவனம் காப்புரிமை பெற்ற எந்திரத்தேனீயில் மற்ற நிறுவனங்கள் ஆய்வு செய்வது வால்மார்ட் நிறுவனத்தின் காப்புரிமையை மீறும் செயல்பாடாக கருதப்படும். எனவே எந்திரத்தேனீ என்ற கருத்தாக்க(concept)த்தில் வால்மார்ட் நிறுவனம் வைத்ததே சட்டம் என்ற நிலை ஏற்பட்டு விடும். 

பரந்துவிரிந்திருக்கும் விளைநிலங்களில் மகரந்தச் சேர்க்கை நடைபெற எத்தனை இயந்திரத்தேனீக்கள் தேவைப்படும்? அதை சாதாரண விவசாயிகள் எவ்வாறு பயன்படுத்துவார்கள்? அந்த எந்திரத் தேனீக்களை காப்புரிமை செய்யும் நிறுவனம் அதற்கான விலையை அல்லது வாடகையை எவ்வாறு நிர்ணயம் செய்யும்? என்பது போன்ற எண்ணற்ற கேள்விகள் எழுகின்றன. 

இயற்கையான தேனீக்களில் பலவகைகள் உள்ளன. அனைத்துத் தேனீக்களும் ஒரே மாதிரி இருப்பதில்லை. அவற்றில் பல்வேறு வகைகள் உள்ளன. ஒவ்வொரு வகை தேனீயும் தமக்கென்று சிறப்பான இயல்புகளைக் கொண்டவை. ஒவ்வொருவகை தேனீயும் ஒரு குறிப்பிட்ட சிலவகைத் தாவரங்களில் மட்டுமே தேன் அருந்தும் இயல்பு கொண்டவை. இதற்கு குறிப்பிட்ட தாவரங்களின் தோற்றம், வண்ணம், மணம் உள்ளிட்ட பல்வேறு தன்மைகள் தீர்மானிக்கும் சக்திகளாக இருக்கின்றன. இவற்றை காடுகளிலும், மலைகளிலும் வசிக்கும் தேன் சேகரிக்கும் பழங்குடி மக்கள் நன்கு உணர்வார்கள். இயற்கையாக அமைந்த தேனீக்களின் இந்த இயல்புகளை, இயந்திரத் தேனீக்கள் எந்த அளவுக்கு ஈடு செய்யும் என்று அறிவியலாளர்கள் கேள்வி எழுப்புகின்றனர். 

இந்தக் கேள்விகளைவிடவும் கவனிக்க வேண்டிய முக்கியமான வேறு சில அம்சங்களும் இந்த விவகாரத்தில் உள்ளன. இயற்கையான தேனீக்கள் மூலம் அயல்மகரந்தச் சேர்க்கை ஒருவிதமான இயற்கை ஒழுங்குக்கு உட்பட்டை நடப்பதாக அறிவியலாளர்கள் கருதுகின்றனர். இந்த இயற்கை ஒழுங்கை எந்திரத் தேனீக்கள் கடைபிடிக்குமா என்பது மிகப்பெரிய கேள்விக்குறி. 

எந்திரத் தேனீக்கள் மேலும் சில விதைகள் சார்ந்த காப்புரிமை சட்டப் பிரச்சினைகளை கொண்டுவரும் வாய்ப்பும் இருக்கிறது. 

வேளாண்மை தொடர்பான காப்புரிமை பிரச்சினைகளில் முக்கியமான விவாதங்களை உருவாக்கிய முக்கியமான நபர் கனடா நாட்டைச் சேர்ந்த பெர்ஸி ஷ்மெய்ஸர் என்ற விவசாயி. இவர் இயற்கை விவசாயம் செய்து வந்த வயல்வெளிகளில், மான் சான்டோ நிறுவனம் காப்புரிமை செய்திருந்த பயிர்களின் மரபணுத்துகள்கள் இருப்பதாக குற்றச்சாட்டு எழுந்தது. தாம் காப்புரிமை செய்திருந்த மரபணுத்துகள்களை உரிய கட்டணம் செலுத்தாமல் பெர்ஸி ஷ்மெய்ஸர் பதுக்கி வைத்திருப்பதாகவும், அதற்கு இழப்பீடு வழங்க வேண்டும் என்றும் மான் சான்டோ நிறுவனம் சட்ட நடவடிக்கையையும் துவக்கியது. அதைத் தொடர்ந்த நடைபெற்ற விசாரணையில் பெர்ஸி ஷ்மெய்ஸர் நிலத்திற்கு அருகே உள்ள நிலத்தின் விவசாயி மான் சான்டோ நிறுவன விதைகளை விதைத்திருந்ததும், அந்த நிலத்திலிருந்து காற்று மற்றும் பூச்சிகள் மூலம் நடைபெற்ற அயல் மகரந்தச் சேர்க்கை காரணமாக பெர்ஸி ஷ்மெய்ஸர் நிலத்தில் மான் சான்டோ நிறுவனம் காப்புரிமை செய்திருந்த மரபணு மூலக்கூறுகள் பரவி இருந்ததும் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. எனினும் நவீன காப்புரிமை சட்டங்களின்படி இது தண்டனைக்குரிய குற்றமாகவே கருதப்படும். 
சட்டங்கள் இவ்வாறு இருக்கும் நிலையில் எந்திரத் தேனீக்களின் மூலம் காப்புரிமை செய்யப்பட்ட மரபணு மூலக்கூறுகளை எவரொருவரின் விவசாய நிலத்திலும் திட்டமிட்டு பரவச் செய்யமுடியும். அதன் மூலம் அந்த நிலத்தில் அத்துமீறி செயல்படுவதோடு, அந்த நிலச் சொந்தக்காரரை சட்டத்தின் மூலம் குற்றவாளியாகவும் நிறுத்த முடியும். மேலும் இந்த எந்திரத் தேனீக்கள் மூலம் இயற்கை விவசாயம் என்ற ஒன்றை முழுவதும் இல்லாமல் செய்யவும் முடியும். ஒட்டுமொத்தத்தில் உலகின் விவசாயம் அனைத்தையும் ஒருசில பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் முழுக்கட்டுப்பாட்டில் அடைத்து வைக்கவும் முடியும். 

இத்தகைய அபாயங்கள் இருக்கும் நிலையில் எந்திரத்தேனீக்கள் கொண்டுவரும் அபாயங்களை எதிர்கொள்ள உலக அளவில் இயங்கும் இயற்கை வேளாண்மை ஆர்வலர்கள் ஆலோசனைகளை மேற்கொண்டுள்ளனர். 

இயற்கையையும், அதன் படைப்புகளையும் புரிந்துகொண்டு அவற்றின் சமநிலையை குலைக்காமல் வாழப்பழகுதலே உண்மையான அறிவியலாக இருக்க முடியும். இயற்கையின் படைப்புகளை நமது பேராசை கொண்ட செயல்பாடுகள் மூலம் அழித்துவிட்டு, செயற்கையான இயந்திரங்கள் மூலம் இயற்கைப் படைப்புகளின் இழப்புகளை ஈடுசெய்ய முடியும் என்று நம்புவது மூடநம்பிக்கையாகவே அமையும்.  

(பூவுலகு இதழில் வெளிவந்த கட்டுரை)

08 ஜூன், 2017

நதிகளின் உரிமைகளுக்காக ஒரு சட்டம்

இந்தியாவின் முக்கிய நதிகளான கங்கை மற்றும் யமுனா ஆகிய இரு நதிகளுக்கும் மனிதர்களுக்கு சமமான உரிமைகளை உள்ளடக்கிய சட்டரீதியான அந்தஸ்தை வழங்கி உத்தரகாண்ட் உயர்நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டுள்ளது. 

நியூஸிலாந்து நாட்டின் வாங்கநுய் நதிக்கு (Whanganui River) மனிதர்களுக்கு உரிய அனைத்து உரிமைகளையும் அளித்து அந்நாட்டு நாடாளுமன்றம் அண்மையில் ஒரு சட்டத்தை நிறைவேற்றியது. அந்நாட்டில் வாழும் மாவோரி என்ற பழங்குடி இன மக்கள் கடந்த 160 ஆண்டுகளாக நடத்தி வரும் போராட்டத்திற்கு இணங்கி இந்த சட்டம் இயற்றப்பட்டுள்ளது. 

ஒரு நதிக்கு மனிதர்களுக்கு இணையான உரிமைகளை அளித்து சட்டம் இயற்றிய முதல் நாடு நியூஸிலாந்து என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இதைத் தொடர்ந்து இந்தியாவிலும் கங்கை மற்றும் யமுனை இரண்டு நதிகளுக்கு மனிதர்களுக்கு இணையான அந்தஸ்தை அளிக்கப்பட்டுள்ளது. 

மேலும் வாங்கநுய் நதியை சுற்றியுள்ள மலை, கடல், ஏரிகள், சதுப்பு நிலங்கள், வேளாண் நிலங்கள் உள்ளிட்ட அனைத்து அம்சங்களுக்கும் உரிய பாதுகாப்பை வழங்கியுள்ளது. இந்த நதிபாயும் பகுதிகளில் மரபணு மாற்றுப் பயிர்களை சாகுபடி செய்யவும் தடைவிதிக்கப்பட்டுள்ளது.  இந்தப் பகுதிகளில் வசிக்கும் அனைத்து வகை உயிர்களின் பாதுகாப்பும் உறுதி செய்யப்படுகிறது. 

இதற்கு முன்னோடியாக கடந்த 2010ம் ஆண்டில் பொலிவியா நாடு இயற்றிய “புவி அன்னை உரிமைச் சட்ட”த்தை (Law of the Rights of Mother Earth) குறிப்பிடலாம். மனிதப் பேராசையின் விளைவாக சுரண்டப்படும் இயற்கை வளங்களால் இப்பூவுலகில் உள்ள அனைத்து உயிரினங்களும் அழிவை சந்திக்கும் அவலத்தை உணர்ந்த பொலிவிய நாட்டின் இடதுசாரி அரசு, இந்த புவிக்கோளத்தில் உள்ள அனைத்து உயிரினங்களையும் அவற்றிற்கு ஆதாரமாக உள்ள இயற்கை வளங்களையும் பாதுகாப்பதற்காக ஒரு முன்மாதிரி சிறப்புச் சட்டத்தை இயற்றியது. 

இந்த புவிக்கோளத்தையும், இந்த கோளத்தை சார்ந்து வாழும் அனைத்து உயிரினங்களையும் ஒருங்கிணைந்த உருவமாக சித்தரித்த புவி அன்னை உரிமைச் சட்டம், புவியில் வசிக்கும் அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் சமமான உரிமைகளை உறுதி செய்தது. இதைத் தொடர்ந்த நியூஸிலாந்து நாடாளுமன்றம் இயற்றிய வாங்கநுய் நதிக்கு உரிமை அளிக்கும் சட்டத்தையும், அதைத்தொடர்ந்து உத்தரகாண்ட் உயர்நீதிமன்றம் வழங்கிய தீர்ப்பையும் கூறலாம். 


இமயமலையில் உற்பத்தியாகும் கங்கை நதி இந்தியா மற்றும் பங்களாதேஷ் ஆகிய நாடுகளில் சுமார் 2,520 கிலோ மீட்டர் தூரத்திற்கு பாய்கிறது. இதேபோல யமுனா நதியும் சுமார் 1,375 கிலோ மீட்டர் தூரத்திற்கு பயணம் செய்கிறது. இந்த இரு நதிகளும் இந்து மத நம்பிக்கை கொண்டோரின் புனித நதியாக கருதப்பட்டாலும் இந்தியாவின் மிகவும் மாசுபட்ட நதிகளாக இவ்விரு நதிகளும் குறிப்பிடப்படுகின்றன.

கங்கை நதியை பாதுகாக்க வேண்டும் என்று முகம்மது சலீம் என்பவர் உத்தர்காண்ட் மாநில அரசுக்கு எதிராக தொடர்ந்த பொதுநல வழக்கில் கடந்த 2017 மார்ச் 20ம் தேதியன்று நீதிபதிகள் ராஜீவ் சர்மா மற்றும் அலோக் சிங் ஆகியோர் நியூஸிலாந்து நாட்டின் சட்டத்தை பின்பற்றி இந்த உத்தரவை பிறப்பித்துள்ளனர். இந்து மதம் சார்ந்த வேதங்களிலும், இதிகாசங்களிலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள, இந்துக்கள் கடவுளாக கருதும் நதியை பாதுகாக்க வேண்டும் என்று ஒரு இஸ்லாமிய மதம் சார்ந்த சமூக ஆர்வலர் பொதுநல வழக்கு தொடுத்துள்ளார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 

உத்தரகாண்ட் உயர்நீதிமன்றத்தைச் சேர்ந்த லலித் மிக்லானி என்ற வழக்கறிஞர் கங்கை நதி பாதுகாப்பு குறித்து தொடர்ந்துள்ள பொதுநல வழக்கையும் இதே நீதிபதிகள் விசாரித்து வருகின்றனர். இந்த இரு வழக்குகளிலும் ஏற்கனவே சில உத்தரவுகளை நீதிபதிகள் ராஜீவ் சர்மா மற்றும் அலோக் சிங் ஆகியோர் பிறப்பித்துள்ளனர். கங்கை மற்றும் யமுனை நதிகளில் உள்ள ஆக்கிரமித்து கட்டப்பட்டுள்ள கட்டிடங்களையும் பிற ஆக்கிரமிப்புகளையும் அகற்ற வேண்டும் என்று அந்த உத்தரவுகளில் வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளன. ஆனால் வழக்கம்போல அரசு அமைப்புகள் இந்த உத்தரவுகளை கண்டுகொள்ளவில்லை. கங்கையை சுத்தம் செய்யும் முயற்சியில் மத்திய அரசுக்கு உத்தரபிரதேச மாநில அரசும், உத்தரகாண்ட் மாநில அரசும் தேவையான ஒத்துழைப்பை அளிக்கவில்லை என்றும் சுட்டிக்காட்டப்பட்டது. 

இதையடுத்து மேற்கூறிய வரலாற்று சிறப்புமிக்க உத்தரவை நீதிபதிகள் ராஜீவ் சர்மா மற்றும் அலோக் சிங் ஆகியோர் பிறப்பித்துள்ளனர். இந்த உத்தரவின்படி இனி கங்கை நதியும், யமுனை நதியும் மனிதர்களைப்போல உயிருள்ள அம்சமாக கருதப்படும். எனவே மனிதர்களுக்கு உள்ள சட்டரீதியான உரிமைகள், கடமைகள், பொறுப்புகள் அனைத்தும் இந்த இரண்டு நதிகளுக்கும் உண்டு. 

மேலும் ஒரு மனிதருக்கு இன்னொரு மனிதரால் ஏற்படும் இன்னல்களுக்கு சட்டரீதியான தீர்வும், இழப்பீடும் பெறுவது போல இனி இந்த நதிகளுக்கும் சட்டரீதியான உரிமை உள்ளது எனக்கூறியுள்ளனர். 

இதையடுத்து கங்கை நதி மேலாண்மை வாரியம் ஒன்றை மூன்று மாதத்திற்குள் அமைக்க வேண்டும் என்றும் இந்த உத்தரவில் கூறப்பட்டுள்ளது. இந்த வாரியத்தின் உறுப்பினர்கள் கங்கை நதியின் காப்பாளர்களாக செயல்படுவார்கள். கங்கை நதியின் மாசுபாட்டை தடுப்பதும், ஆக்கிரமிப்புகளை அகற்றுவதும் இந்த காப்பாளர்களின் முதன்மைக் கடமையாகும். இந்த நதிகளுக்கு எந்த வகையில் பாதிப்போ, சேதமோ ஏற்பட்டாலும் அதை தடுத்து நிறுத்துவதும், அத்தகைய சட்டமீறல்களில் ஈடுபடுவோரை சட்டத்தின் முன் நிறுத்துவதும் இந்த வாரிய உறுப்பினர்களின் கடமையாகும். 

வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க இந்த தீர்ப்பைத் தொடர்ந்து நர்மதை நதிக்கும் மனிதர்களுக்கு இணையான சட்டரீதியான அந்தஸ்தை அளிக்கும் சிறப்புச் சட்டத்தை விரைவில் மாநில சட்டமன்றத்தில் இயற்ற இருப்பதாக மத்திய பிரதேச மாநில அரசு அறிவித்துள்ளது. 

உயிரற்ற அம்சங்களுக்கு மனித உயிர்களுக்கு இணையான சட்டரீதியான அந்தஸ்தை அளிப்பது இந்திய நீதித்துறைக்கு புதிதல்ல. 19ம் நூற்றாண்டில் ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்காலத்திலேயே இதுபோன்ற தீர்ப்புகள் வழங்கப்பட்டுள்ளன. 

இந்து மத ஆலயங்கள் பெரும்பாலும் பக்தர்கள் கொடுக்கும் காணிக்கை மூலமும், பெரு வணிகர்கள், செல்வந்தர்கள் மற்றும் ஆட்சியாளர்கள் கொடுக்கும் நிதியைக் கொண்டே நிர்மாணிக்கப்படும். ஆனால் இந்த ஆலயங்களையும், அதன் கணக்குகளையும் நிர்வகிக்கும் பொறுப்பு பார்ப்பன அர்ச்சகர்களின் பொறுப்பில் விடப்படும். நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகளாக இவற்றை ஆண்டு அனுபவித்த பார்ப்பன அர்ச்சகர்கள் காலப்போக்கில் கோவிலும் அதன் வருமானமும் தங்களுக்கே உரிமையானது என்று சொந்தம் கொண்டாட தொடங்கினார்கள். இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து தொடரப்பட்ட “Maharani Shibessouree V/s Mothooranath Acharjo” என்ற வழக்கில்  1869ம் ஆண்டில் தீர்ப்பளித்த பிரிவி கவுன்சில், இந்து மத ஆலங்களை நிர்வகிக்கும் பொறுப்பு மட்டுமே பார்ப்பன அர்ச்சகர்களுக்கு உண்டு: கோவிலில் இருப்பதாக நம்பப்படும் கடவுள் மட்டுமே சொத்துகளுக்கு உரிமையாளர் என்று தீர்ப்பளித்தது. இதைத் தொடர்ந்து பல்வேறு வழக்குகளிலும் இந்த தீர்ப்பு உறுதி செய்யப்பட்டது. இவ்வாறு உயிரற்ற அம்சங்களுக்கும், மனிதர்களுக்கு இணையான சட்ட அந்தஸ்தை கொடுப்பது இந்திய நீதித்துறைக்கு புதிதல்ல. 

***

உயிரற்ற ஆறுகளுக்கு, உயிருள்ள மனிதர்களுக்கு இணையான உரிமைகளை வழங்கும் இந்த புதிய சட்டக்கருத்துகள் வழக்கம்போல விமர்சனங்களையும், ஏளனங்களையும் சந்தித்து வருகின்றன. ஆனால் இதுபோன்ற எதிர்மறை விமர்சனங்களும், ஏளனங்களுமே பல புதிய சிந்தனைகளை செழுமையாக்கி உள்ளன. எனவே எதிர்மறை விமர்சகர்களுக்கும், ஏளனம் புரிவோருக்கும் நமது நன்றியை உரித்தாக்க வேண்டும். 

நம் சட்டவியல் ஏற்கனவே பல உயிரற்ற அம்சங்களை மனிதர்களுக்கு இணையாக அங்கீகரித்துள்ளது. உதாரணமாக வணிக நிறுவனங்களை கூறலாம். இந்த வணிக நிறுவனங்களின் பெயரால் வழக்கிடலாம்.  இந்த நிறுவனங்களுக்கு எதிராகவும் வழக்கிடலாம். ஏறக்குறைய இதுபோன்ற அங்கீகாரம்தான் கங்கை மற்றும் யமுனை நதிகளுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது. 

நியூஸிலாந்து நாட்டின் வாங்கநுய் நதி சட்டம், அந்த நதியை சுற்றியுள்ள மலை, கடல், ஏரிகள், சதுப்பு நிலங்கள், வேளாண் நிலங்கள் உள்ளிட்ட அனைத்து அம்சங்களுக்கும் உரிய பாதுகாப்பை வழங்கியுள்ளது. இந்த நதிபாயும் பகுதிகளில் மரபணு மாற்றுப் பயிர்களை சாகுபடி செய்யவும் தடைவிதிக்கப்பட்டுள்ளது.  இந்தப் பகுதிகளில் வசிக்கும் அனைத்து வகை உயிர்களின் பாதுகாப்பும் உறுதி செய்யப்படுகிறது. 

ஆனால் இந்த சட்டத்தை முன்மாதிரியாக ஏற்று உத்தரகாண்ட் நீதிமன்றம் வழங்கிய கங்கை மற்றும் யமுனை நதிகளை மனிதர்களுக்கு இணையாக அங்கீகரிக்கும் தீர்ப்பில் இதுபோன்ற அம்சங்கள் இல்லை.  ஒரு நீதிமன்றம் அளிக்கும் தீர்ப்பில் நாடாளுமன்றத்திலோ, சட்டமன்றத்திலோ இயற்றப்படும் சட்டத்தில் இருக்கும் அனைத்து அம்சங்களும் இடம் பெறுவதற்கான வாய்ப்பு இல்லை. 

எனினும் இந்த தீர்ப்பை இந்திய நீதித்துறையில் இது ஒரு முன்மாதிரி தீர்ப்பாகவே பார்க்கவேண்டும். நீதித்துறையின் இந்தப்போக்கை வளர்த்தெடுக்கும் பொறுப்பு நமக்கும் இருக்கிறது. நர்மதை நதியை மனிதர்களுக்கு இணையாக அங்கீகரிக்கும் சட்டத்தை இயற்றப்போவதாக மத்தியப் பிரதேச அரசு அறிவித்துள்ளது. அந்த சட்டத்தில் இத்தகைய அம்சங்கள் இடம் பெறுவதை நம்மால் வலியுறுத்த முடியும். 

இதைப் போன்ற சட்டங்கள் நாட்டிலுள்ள காவிரி உள்ள அனைத்து நதிகளுக்கும் இயற்றப்பட வேண்டும் என்று நம்மால் வலியுறுத்த முடியும். காவிரியை சீரழிக்க நடக்கும் (வளர்ச்சி) திட்டங்களை பார்ப்போமா?

நதிக்குத் தேவையான மழையை உற்பத்தி செய்யும் காடுகளையும், மலைகளையும் அழித்தல். காவிரியோடு கலக்கும் சிற்றாறுகளை அழித்தல். காவிரியின் உபரி நீரை சேகரிக்கும் ஏரிகளை அழித்தல். காவிரி டெல்டாப் பகுதிகளில் உள்ள சதுப்பு நிலங்களை அழித்தல். தொழிற்சாலை மற்றும் குடியிருப்புப் பகுதிகளின் கழிவுகளை சுத்திகரிக்காமல் காவிரியில் கலத்தல், மணல் கொள்ளை, இயற்கையாக செல்லும் காவிரியின் வழித்தடத்தை மாற்ற முயற்சி செய்தல் – அணை கட்டுதல், காவிரி நீர் வீணாக கடலில் கலக்கிறது என்ற தப்பான கண்ணோட்டத்தை பாடத்திட்டம் மூலமாகவே பரப்புதல் என காவிரிக்கு எதிரான பல அநீதிகளை நாம் நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் இழைத்து வருகிறோம். 

காவிரி நதியை மனிதர்களுக்கு இணையாக கருதும் சட்டம் இயற்றப்பட்டால்  காவிரியின் நலன்களை பாதுகாக்க ஒரு அறங்காவலர் குழு அமைக்கப்படும். காவிரியையும், அதன் தொடர்புடைய பகுதிகளையும் பாதுகாக்க குழுக்கள் அமைக்கப்படும். காவிரியும் அதைச் சார்ந்த பகுதிகளும் எந்த விதத்திலும் பாதிக்கப்படாமல் தடுப்பதற்கு தேவையான முன்னெச்சரிக்கை திட்டங்கள் தீட்டப்படும்.  காவிரிக்கு எதிராக இழைக்கப்படும் குற்றங்களை புரிவோருக்கு கடுமையான தண்டனை விதிக்க வழிவகுக்கப்படும். 

இது போன்ற சட்டம் உருவாக்கப்பட்டால்தான் நதி உருவாகும் மலைகளையும், காடுகளையும் நம்மால் காப்பாற்ற முடியும். நதிகள் பாயும் பகுதிகளில் உள்ள ஏரிகள், சதுப்பு நிலங்கள் உள்ளிட்ட அனைத்து இயற்கை வளங்களையும் பாதுகாப்பதற்கு தேவையான நடவடிக்கைகளை நம்மால் மேற்கொள்ள இயலும். வேறு பயன்பாட்டுக்கு மாற்றப்பட்ட நீர்நிலைகளை மீட்கத் தேவையான நடவடிக்கைகளைக்கூட நம்மால் மேற்கொள்ள இயலும். 

இதன் உச்சகட்டமாக காவிரி டெல்டா பகுதிகளில் மீத்தேன், ஹைட்ரோகார்பன் போன்ற பல்வேறு இயற்கை எரிபொருள்களை எடுக்கும் அழிவுத்திட்டங்களை தடுத்து நிறுத்தலாம். அப்பகுதியை பாதுகாக்கப்பட்ட வேளாண்மை மண்டலங்களாக அறிவிக்கலாம். அவ்வாறு பாதுகாக்கப்பட்ட வேளாண்மை மண்டலங்களில் மரபணு மாற்றப்பட்ட விதைகளையோ, ரசாயன உரம் மற்றும் பூச்சிக் கொல்லி மருந்துகளையோ பயன்படுத்தக்கூடாது என்று தடை விதிக்கலாம். 

இத்தகைய முழுமையான ஒரு சட்டத்தை உருவாக்கும் கடமையும், சக்தியும் நம்மிடம்தான் இருக்கிறது. இந்த நாட்டில் நமக்கு எதிரான, நமது உரிமைகளை பறிக்கும் - ஒடுக்கும் பல சட்டங்கள் நாம் தேர்ந்தெடுக்கும் நாடாளுமன்ற – சட்டமன்ற உறுப்பினர்களால் நமது பெயரில்தான் இயற்றப்படுகின்றன. அவர்களிடம் நம்மை, நமது வாழ்வுரிமைகளை, அவற்றிற்கு ஆதாரமான இயற்கை வளங்களை பாதுகாக்கும் சட்டங்களை இயற்ற வலியுறுத்துவது குடிமக்களான நமது ஜனநாயகக் கடமை. 

செய்வோமா? நாம் செய்வோமா?

(பூவுலகு, ஏப்ரல்-மே 2017 இதழில் வெளியான கட்டுரை)