12 மே, 2010

வேலூர் சிறையில் நளினியால் உயிர் பிழைத்தேன்!

பெங்களூரு சாம்ராஜ்பேட்டையில் வசிக்கும் சாரதாவுக்கு, வேலூர் மாவட்டம் வாலாஜா அருகே உள்ள மருதாசலம்தான் சொந்த ஊர். ஆனால் சாரதாவுக்கு இப்போது சொந்த ஊர் பெயரைக் கேட்டாலே உடல் நடுங்கும் அளவுக்கு ஏராளமான மோசமான அனுபவங்களை பெற்றுள்ளார்.

கடந்த 2008ம் ஆண்டு டிசம்பர் மாத இறுதியில் சாரதாவுடைய தாயாரின் உடல்நிலை மோசமானது. இந்த தகவல் கிடைத்த சாரதா ரயிலில் வேலூருக்கு பயணப்பட்டார். தாயாரின் மோசமான உடல்நிலை, இரவுப் பயணம் தந்த களைப்பு காரணமான பதட்டத்தில் அவரது பெட்டியை போலிருந்த மற்றொரு பெட்டியை எடுத்துக்கொண்டு வீட்டுக்கு சென்று விட்டார்.

பெட்டியை தவறவிட்டவர் கொடுத்த புகாரை அடுத்து ரயில்வே போலிஸார் விசாரணையை தொடங்கினர். ரயிலில் கேட்பாரற்று கிடந்த சாரதாவின் பெட்டியை கண்ட போலிஸார் அதிலிருந்த முகவரியை தேடி சாரதாவை கண்டடைந்தனர். அவசரத்தில் பெட்டியை மாற்றி எடுத்து வந்ததை ஒப்புக் கொண்ட சாரதா, அந்த பெட்டியை காவல்துறையினரிடம் ஒப்படைத்திருக்கிறார்.

அந்த பெட்டியை திருடும் நோக்கம் சாரதாவுக்கு எந்த நிலையிலும் இருந்ததில்லை. அவரது கல்வியறிவின்மை மற்றும் தாயாரின் மோசமான உடல்நிலை காரணமாக அவரது பெட்டி காணாமல் போனது குறித்தும் அவர் நடவடிக்கை எடுக்கவில்லை. இந்த உண்மைகள் தெரிந்திருந்தும் சாரதா மீது திருட்டுவழக்கு புனையப்பட்டு சாரதா வேலூர் மகளிர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். சிறைக்குள் பணத்தை வைத்திருப்பது குற்றம். ஆனால் அந்தக் குற்றத்தை செய்யாத கைதிகள் மிகவும் குறைவு. சிறை அதிகாரிகளுக்கும் இது தெரியும். ஆனால் அந்த பணத்தில் கணிசமான அளவு அதிகாரிகளுக்கு செல்வதால் யாரும் இதுகுறித்து கவலைப்படுவதில்லை.

சாரதாவிடமும் ஐந்தாயிரம் ரூபாய் பணம் இருந்திருக்கிறது. அதை வைத்திருப்பது குற்றம் என்பது சாரதாவுக்கு அப்போது தெரியாது. அவரை சோதித்த அதிகாரிகளும் சரியாக சோதிக்காத நிலையில் சாரதா பணத்துடன் சிறைக்குள் சென்றுவிட்டார். உள்ளே சென்றவுடன் இதைக் கண்டுபிடித்த ம்ற்றொரு கைதியான சின்னப்பாப்பா அந்த பணத்தை  தாம் பாதுகாப்பாக வைத்திருப்பதாக கூறி வாங்கிக் கொண்டார்.

சில நாட்களில் சிறை வாழ்க்கையை பழகிக்கொண்ட சாரதா, சின்னப்பாப்பாவிடம் தமது பணத்தை திருப்பித்தருமாறு கேட்டுள்ளார். "பணமா! எப்ப கொடுத்தே?" என்று சின்னப்பாப்பா கேட்கவும், இது குறித்து ஜெயிலரிடம் புகார் கொடுக்கப் போவதாக சாரதா எச்சரித்துள்ளார். இதையடுத்து சாரதாவுக்கு மனநிலை பாதிக்கப்பட்டதாக ஒரு கதை உருவாக்கப்பட்டது. உணவு குறைக்கப்பட்டது. சில நேரங்களில் முழு உணவும் மறுக்கப்பட்டது. பொறுமை இழந்த சாரதா இந்த பிரசினைகள் குறித்து ஜெயிலரிடம் புகார் அளிக்க முடிவு செய்தார்.


இதையடுத்து சாரதா, கான்விக்ட் வார்டர்கள் எனப்படும் மூத்த சிறைக்கைதிகளின் மூர்க்கத்தனமான தாக்குதலுக்கு ஆளானார். முழுமையாக நிர்வாணப்படுத்தி தலைமயிர், கை மற்றும் கால்களை ஜன்னல் கம்பிகளில் கட்டிப்போட்டுவிட்டு உடலின் அனைத்துப் பகுதிகளிலும் தண்ணீர் ஊற்றிவிட்டு கையில் கிடைத்த பொருட்களால் தாக்கியுள்ளனர்.

அப்போதுதான் அந்த குரல் கேட்டுள்ளது: சிறைக்குள் யாரையும் தாக்குறதுக்கு யாருக்கும் உரிமை இல்லை! அவங்களை ஏன் சித்ரவதை பண்றீங்க? ஈவு இரக்கமே இல்லையா?” என்ற குரலை எழுப்பியவர் ராஜீவ் காந்தி கொலை வழக்கில் 19 ஆண்டுகளாக சிறைவாசம் செய்து வரும் நளினி! இதையடுத்து அன்றைய கொடுமை முடிவுக்கு வந்தது. ஆனாலும் அடுத்த நாட்களில் அந்த கொடுமை தொடரவே செய்தது.

இந்த நிலையில் நளினியை பார்ப்பதற்காக சிறைக்கு சென்றார், அவருடைய வழக்கறிஞர் புகழேந்தி. சாரதாவுக்கு ஏற்பட்ட அவலநிலை குறி்த்து வழக்கறிஞர் புகழேந்தியிடம் வருத்தத்துடன் கூறிய நளினி, சாரதாவை காப்பாற்றுவதற்கு தேவையான நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறார். உடனடியாக உள்துறை செயலாளருக்கும், சிறைத்துறை தலைவருக்கும் இந்த கொடுமை குறித்து தந்தி அனுப்பிய வழக்கறிஞர் புகழேந்தி, சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் ஆட்கொணர்வு மனுவையும் பதிவு செய்தார்.

வழக்கை விசாரித்த உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி எலிப்பே தர்மாராவ், சாரதாவை உடனடியாக மருத்துவமனையில் சேர்க்குமாறு உத்தரவிட்டார். அரசுத் தரப்பிலோ சாரதாவுக்கு மனநிலைப்பிறழ்வு ஏற்பட்டுள்ளாக கூறப்பட்டது. இதை ஏற்காத நீதிபதி எலிப்பே தர்மாராவ், மாவட்ட நீதிபதி இந்த குற்றச்சாட்டு குறித்து விசாரணை நடத்தி அறிக்கை சமர்ப்பிக்க வேண்டும் என்று உத்தரவிட்டார்.

மாவட்ட நீதிபதியின் விசாரணையில் சாரதாவுக்கு ஆதரவாக இருந்த ஒரே சாட்சி நளினி மட்டும்தான். சாரதாவுக்கு மருத்துவம் செய்த வேலூர் சிஎம்சி மருத்துவர்களும், சாரதாவின் மனநிலை நல்ல நிலையில் இருப்பதை உறுதிப் படுத்தினர்.  சாரதா சட்டத்துக்கு புறம்பாக தாக்கப்பட்டதை உணர்ந்த மாவட்ட நீதிபதி அதை அறிக்கையாக உயர்நீதிமன்றத்திடம் சமர்ப்பித்தார். இந்த அறிக்கையை ஏற்றுக்கொண்ட நீதிபதி எலிப்பே தர்மாராவ், சாரதாவை விசாரிப்பதற்காக உயர்நீதிமன்றத்தில் நேரில் ஆஜராகுமாறு உத்தரவிட்டார்.

இதற்குள் சாரதாவின் சிறைத்தண்டனை முடிவடைந்து அவர் விடுதலை பெற்றிருந்தார்.  பெங்களூருவில் இருந்து சென்னை வந்து நீதிமன்றத்தில் ஆஜரான சாரதா, நளினி மட்டும் இந்தப் பிரசினையில் தலையிடாதிருந்தால் வேலூர் சிறையில் உறுதியாக நான் கொலை  செய்யப்பட்டிருப்பேன்! என்று சாட்சியம் அளித்தார். இதை தமது தீர்ப்பில் பதிவு செய்துள்ள நீதிபதி எலிப்பே தர்மாராவ், சிறைக்கொடுமைக்கு ஆளான சாரதாவுக்கு சிறை நிர்வாகம் ஐம்பதாயிரம் ரூபாய் நிவாரணத் தொகை வழங்க வேண்டும் என்று உத்தவிட்டார். மேலும் சாரதாவை தாக்கிய சிறை அதிகாரிகள் மூதும் கான்விக்ட் வார்டர்கள் மீதும்  உரிய நடவடிக்கை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்றும் உத்தரவிட்டார். (அந்த உத்தரவு இன்று வரை நிறைவேற்றப்படவில்லை!)

சிறையில் தமது உயிருக்கே உத்தரவாதம் இல்லாத நிலையிலும்கூட சக கைதியின் உரிமைகளுக்காக குரல் கொடுத்த நளினியைத்தான் சிறையிலிருந்து முன் விடுதலை பெறுவதற்கான பக்குவத்தை பெறவில்லை என்று சான்றிதழ் அளித்திருக்கிறது சிறை அறிவுரைக் கழகம். இதை ஏற்று நளினியை முன்விடுதலை செய்ய முடியாது என்று தமிழக அரசும் கூறி வருகிறது.

தமிழக சிறைத்துறையின் மனித உரிமை மீறல்களை வெளிக்கொணர்ந்ததை தொடர்ந்து நளினிக்கு இழைக்கப்படும் கொடுமைகள் தனிக்கதை...!

தொடர்புடையவை...

ராஜீவ் கொலை – நளினி விடுதலை – தடை என்ன?

இதை பெண்கள் சிறை என்று சொல்வதை விட எமக்கான கல்லறை எனலாம் - நளினி


5 கருத்துகள்:

கிரி சொன்னது…

நிஜத்தில் நரகம் என்றால் அது சிறைச்சாலை தான்!

பெயரில்லா சொன்னது…

Nalini claims 'attempts to poison her'

By Santosh | 12 May 2010
0 Comments |
Share

Nalini Sriharan who is serving a life term for her involvement in the assassination of Congress party leader Rajiv Gandhi has said prison officials tried to poison her.

In her latest letter to the head of Tamilnadu's police Letika Saran, Nalini wrote that prison officials tried to poison her food, her lawyer said on Wednesday.

Nalini has also written about torture and humiliation by prison officials.

Her lawyer has stressed that she faces a serious threat to her life.

Nalini is in the center of a controversy over her sustained efforts to secure her freedom as she serves more than 19 years in prison.

In a recent controversy, prison authorities said a mobile phone was found concealed in her cell, but her lawyers said the phone was planted to undermine her efforts to seek freedom.

Nalini was jailed in 1991 for sheltering a hit squad sent by Sri Lanka's separatist rebels - LTTE - which killed Congress Party leader Rajiv Gandhi at an election campaign at Sriperumbudur near Chennai.

Courtesy: http://www.ndtv-hindu.com/news/india/2010/may/12/349/nalini-claims-attempts-to-poison-her-

வழக்கறிஞர் சுந்தரராஜன் சொன்னது…

கிரி, பெயரில்லா... நன்றி!

பெயரில்லா சொன்னது…

What all you guys want? You all are working for release of Nalini,at last!

Why don't you work for the poor and downtrodden people in the country?

You won't! Because it will benefit you nothing. Damn with your human rights!

பெயரில்லா சொன்னது…

You all guys are Hippocrates!

You will preach human rights only for the anti-social elements.

You will not apply the ideals to the common people.

Damn with you human rights activism!

கருத்துரையிடுக